Cordillera Vilcabamba

Z Cuzco wybieramy się na wędrówkę przez dzikie i odludne góry Cordillera Vilcabamba, które stanowiły ostatnie miejsce obrony Inków przed najazdem konkwistadorów hiszpańskich. Trawersując to pasmo o stromych ścianach, pokryte nieprzebytą dżunglą, poprzecinane głęboko wciętymi dolinami tworzącymi kaniony, zamierzamy dostać się do Machu Picchu, słynnego kamiennego miasta i turystycznej wizytówki Peru. Szlak zaczyna się w wiosce Cachorra (2875 m npm), do której można dotrzeć autobusem z Cusco jadącym w stronę miasta Abancay. Zajmuje to jednak kilka godzin i na szlak wyruszamy po południu. Początkowym trawersem dochodzimy na punkt widokowy na przełęczy Capuliyoc (2800 m npm) skąd rozciąga się widok na przepastny kanion Apurimaca a ponad nim - ośnieżone szczyty pasma Vilcabamby. Przy dobrej pogodzie można stąd zobaczyć ruiny kamiennego miasta Choqueqirao, do których dotrzemy za dwa dni. Następnie szlak schodzi gwałtownie w dół do aż do miejsca zwanego Chiquisca (1930 m npm) zamieszkanego przez jedną rodzinę. Jest tam woda i można zabiwakować. Rozbijamy swój namiot na podwórku chatki-lepianki bez okien, krytej trzciną. Tu cały rok jest tak ciepło, że takie schronienie w zupełności wystarcza. Ponieważ po drodze spotkaliśmy ogromnego pająka ptasznika, szczelnie zamykamy namiot żeby uniknąć wizyt niepożądanych gości.
Kolejny dzień zaczynamy od zejścia do rzeki Apurimac (1500 m npm), przez którą przewieszony jest most linowy. Jej nazwa oznacza rzekę, która mówi. Wydaje nam się, że właściwsza byłaby-rzeka, która ryczy. Huk rzeki, spotęgowany przez skaliste ściany kanionu, niesie się na wiele kilometrów. Apurimaca najpierw się słyszy, a dopiero później można go zobaczyć. Po przejściu rzeki droga wspina się stromo na przeciwległe zbocze. I tak właśnie będzie wyglądał nasz „trawers” Vilcabamby – strome podejścia i zejścia przez większość trasy. Stromizny tak znaczne, że rozstawić namiot można tylko w kilku miejscach. Tego dnia, idąc prawym brzegiem kanionu, docieramy do gigantycznych ruin inkaskiego miasta. Choquequirao, podobnie jak osławione Machu Picchu, jest zaginionym kamiennym miastem. Zostało zbudowane za panowania Inki Pachacuteca w stromym zboczu kanionu Apurimaca, 1600 m powyżej rzeki. Odkryto je jeszcze przed Machu Picchu, ale jego znaczenie długo pozostało niedocenione. Prace zmierzające do rekonstrukcji miasta rozpoczęto stosunkowo niedawno, bo w 1995 roku, prowadzą je wspólnie badacze peruwiańscy i francuscy. Do tej pory odkryto jedynie 30% powierzchni ruin, ale już wiadomo, że są one bardziej rozległe niż Machu Picchu, natomiast zachowało się mniej budynków. Cały teren porasta niezwykle bujna i ekspansywna roślinność. Żeby możliwa była rekonstrukcja zabudowy, najpierw trzeba wykarczować dżunglę. Obecnie udostępnione do zwiedzania są główne place, część świątyń i tarasy uprawne wycięte w stromym zboczu.
Nasza dalsza droga to wąziutka ścieżka, pokonująca kolejne przepaściste doliny i wysokie przełęcze. W gęstej roślinności, pokrywającej strome zbocza, często odnajdujemy ślady inkaskiej kultury - tarasy uprawne, kanały nawadniające, zabudowania i drogi. Wokół nas co jakiś czas odsłaniają się widoki na ośnieżoną grań Cordillery. Krajobrazy są tu niezwykle zmienne. W ciągu paru dni można zobaczyć lodowce spływające ze szczytów, górskie łąki, kaktusy, wilgotną dżunglę, czy wreszcie bananowce i krzewy kawowe. Pogoda bywa kapryśna – musimy znosić zarówno dokuczliwe upały na odkrytych stokach, jak i śnieg z deszczem na wysokich przełęczach (najwyższy punkt trasy ma 4700m). Przechodzimy przez indiańskie wioski, serdecznie witani przez ludzi mieszkających w prymitywnych chatkach, krytych strzechą. Najbardziej urokliwa jest wioska Yanama, odcięta od świata wysoką przełęczą i otoczona murem groźnych szczytów. Wart polecenia jest też ostatni odcinek szlaku pomiędzy Lucmabambą a Machu Picchu. Dawny trakt inkaski, obecnie częściowo wykarczowany, znów jak kilkaset lat temu prowadzi przez wilgotną dżunglę i tajemnicze ruiny Pallayacta do doliny Urubamby, nad którą wznoszą się najsłynniejsze ruiny Peru – Machu Picchu.

<< Poprzednia Następna>>
O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-Share Alike 2.5 License.